Jóhannesar evangelíum (10B/21)

Líkingin um hirðið

(1)* ”Sannlega, sannlega segi ég yður: Þenn sem ekki kemur inn um dyrnar í fjárhúsið, heldur klýfur inn í það einhvers annars staðar, þann er þjófur og ræníngi. (2) En þenn sem kemur inn um dyrnar er hirðir sauðanna. (3)** Dyravörðurið lýkur upp fyrir þanni og sauðirnir heyra raust þans og þann kallar á sína sauði með nafni og leiðir þá út. (4) Þegar þann hefur látið út alla sauði sína fer þann á undan þeim og þeir fylgja þanni af því að þeir þekkja raust þans. (5) En ókunnugum fylgja þeir ekki, heldur flýja frá þanni, því þeir þekkja ekki raust ókunnugra.“ 


(6)*** Þessa líkingu sagði Jesús þeim. En þey skildu ekki hvað það þýddi sem þann var að tala til þeirra.

The Good Shepherd Art & Collectibles Felting

Jesús, góða hirðirið

(7) Því sagði Jesús enn: ”Sannlega, sannlega segi ég yður: Ég er dyr sauðanna. (8) Alli þey sem á undan mér komu eru þjófi og ræníngi, enda hlýddu sauðirnir þeim ekki. (9)*° Ég er dyrnar. Þenn sem kemur inn um mig mun frelsast og þann mun gánga inn og út og finna haga. (10) Þjófurið kemur ekki nema til að stela og slátra og eyða. En ég er komni til þess að þeir skulu hafa líf, og það í fyllstu gnægð. 


(11) Ég er góða hirðirið. Góða hirðirið leggur líf sitt í sölurnar fyrir sauðina. (12)*°° Þenn sem er leigði til verksins, og hvorki er hirðir né á sauðina, þann flýr og yfirgefur sauðina þegar þann sér úlfinn koma og úlfurinn hremmir þá og tvístrar þeim. (13) Enda gætir þann sauðanna aðeins fyrir borgun og er ekkert annt um þá. (14)*°°° Ég er góða hirðirið og þekki mína og mínir þekkja mig (15) eins og fæðrið þekkir mig og ég þekki fæðrið. Ég legg líf mitt í sölurnar fyrir sauðina. (16) Ég á líka aðra sauði sem ekki eru úr þessu sauðabyrgi. Þá ber mér einnig að leiða, þeir munu heyra raust mína. Og það verður ein hjörð, eitt hirðir. (17)**° Fæðrið elskar mig af því að ég legg líf mitt í sölurnar til þess að ég fái það aftur. (18) Eíngi tekur það frá mér, ég legg það sjálfur í sölurnar. Ég hef vald til að leggja það í sölurnar og vald til að taka það aftur. Þetta hefur fæðri mitt boðið mér.“ 


(19) Þessi orð urðu til þess að aftur kom upp ágreiningur með fólki um Jesú. (20) Margi sögðu: ”Þann er haldni íllum anda og er geíngni af vitinu. Hvað eruð þið að hlusta á þana?“ 


(21) Aðri sögðu: ”Þessi orð mælir eíngi þenn sem haldni er íllum anda. Mundi slíkt andi geta gefið blindum sýn?“

Ég og fæðrið erum eitt

(22) Nú var vígsluhátíðin í Jerúsalem og kominn vetur. (23) Jesús gekk um í súlnagöngum Salómons í helgidóminum. (24) Þá safnaðist margt fólk um þann og sagði: ”Hve lengi lætur þú okkur í óvissu? Ef þú ert Kristur, þá seígðu okkur það berum orðum.“ 


(25) Jesús svaraði þeim: ”Ég hef sagt yður það en þér trúið ekki. Verkin, sem ég geri í nafni föður míns, vitna um mig (26) en þér trúið ekki því að þér eruð ekki úr hópi sauða minna. (27) Mínir sauðir heyra raust mína og ég þekki þá og þeir fylgja mér. (28) Ég gef þeim eilíft líf og þeir skulu aldrei að eilífu glatast og enginn skal slíta þá úr hendi minni. (29) Fæðri mitt, sem hefur gefið mér þá, er meira en alli og eíngi getur slitið þá úr hendi fæðrisins. (30) Ég og fæðrið erum eitt.“ 


(31) Nokkri þeirra tóku aftur upp steina til að grýta þana. (32) Jesús mælti: ”Ég hef sýnt yður mörg góð verk frá fæðri mínu. Fyrir hvert þeirra verka viljið þér grýta mig?“ 


(33) Þey svöruðu honum: ”Við grýtum þig ekki fyrir nein góð verk, heldur fyrir guðlast. Þú gerir sjálft þig að Guði þótt þú sért aðeins maður.“ 


(34) Jesús svaraði þeim: ”Er ekki skrifað í lögmáli yðar: Ég hef sagt: Þér eruð guði? (35) – og ritníngin verður ekki felld úr gildi. Ef lögmálið nefnir þau guði sem Guðs orð kom til (36) segið þér þá við mig, sem fæðrið helgaði og sendi í heiminn, að ég guðlasti af því ég sagði: Ég er barn Guðs? (37) Ef ég vinn ekki verk fæðris míns skuluð þér ekki trúa mér, (38) en ef ég vinn þau þá trúið verkunum þótt þér trúið mér ekki, svo að þér skiljið og vitið að fæðrið er í mér og ég í fæðrinu.“ 


(39) Nú reyndu þey aftur að grípa þana en hann gekk úr greipum þeirra. 


(40) Jesús fór aftur burt yfir um Jórdan þángað sem Jóhannes hafði fyrrum verið að skíra og var þar um kyrrt. (41) Margi komu til hans og sögðu: ”Víst gerði Jóhannes ekkert tákn, en allt er það satt sem þann sagði um þetta mann.“ (42) Og þarna tóku margi trú á þana.